Histamine

Op een mooie, winderige zomerse dag zweven er miljoenen pollen door de lucht. Op het moment dat dit onschuldige stuifmeel de neus binnendringt, denkt het afweersysteem van iemand met hooikoorts dat er een gevaarlijke indringer is. Het immuunsysteem gaat vervolgens aan de slag en produceert een antistof.

De antistof bindt zich aan zogenaamde 'mestcellen'. Dit zijn cellen waarin het lichaam stoffen bewaart die gevaarlijke indringers onschadelijk kunnen maken. Onder een microscoop ziet een mestcel er propvol uit, vandaar de naam 'mestcel'. Zodra de antistof zich aan de mestcel heeft vastgezet, is het lichaam klaar om een volgende "aanval" van pollen te kunnen weerstaan. Op dit moment zijn er nog geen klachten.

Bij een tweede contact met pollen gaat het mis: het immuunsysteem herinnert zich dat pollen "gevaarlijk" zijn, en stoffen heeft om pollen te lijf te gaan. De pollen worden opgevangen door de antistoffen, waardoor de mestcel als het ware openbarst. Hierdoor komen stoffen vrij (waaronder histamine), die de verschijnselen van hooikoorts veroorzaken.

Histamine zorgt onder andere voor een verwijding van de bloedvaten, waardoor er veel vocht vrijkomt. Een loopneus is een feit! Na verloop van tijd gaat het neusslijmvlies opzwellen, waardoor de neus verstopt raakt. Daarnaast hecht de histamine zich ook aan bepaalde zenuwuiteinden, waardoor jeuk en onbedaarlijke niesbuien kunnen ontstaan.

Pollenkalender

De pollenkalender geeft precies aan wanneer een gras, boom of onkruid bloeit.
Download de Pollenkalender

Pollenkalender
KOAG/KAG-nummer: 24-0411-0608
Sluit Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.